நான் பதிவு எழுதியதை பற்றி ஒரு பதிவு...

என் ஆழ்மனதில் கொட்டி கிடக்கும் சில பல எண்ணங்களை கொட்டி தீர்ப்பதற்காகவோ, எனக்கும் நேரம் போகவேண்டும் என்பதற்காகவோ, குறிப்பிட்டு சொல்ல எந்த ஒரு காரணம் இல்லாமலோ, வேட்டியே கட்டாவிட்டாலும் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு நான் இப்பதிவகத்தை திறந்தேன். மாதங்கள் 2 ஓடின. அறிமுக பதிவை தவிர பதிவுகளே பிரசுரிக்கப்படவில்லை.

"வாடிக்கையாளர் சேவை! இதெல்லாம் எனக்கு தேவை!!" என்ற தலைப்பிலான என் பதிவிற்க்கான நிகழ்வு 2 மாதங்களுக்கு முன்பே நடந்தேறியது. முதலில் நான் "சற்று நாட்கள் முன்பு நான் வங்கி சேமிப்பு கணக்கு தொடங்க...." என்று தான் அப்பதிவை எழுத தொடங்கினேன். பின்னர் இன்ன பிற வெட்டி வேலைகளில் நான் முழு கவனம் செலுத்தியதால், அப்பதிவினை முடிக்க முடியவில்லை. மேலும் "சிறிது" தூய தமிழில் எழுத எனக்கு ஏனோ அறிவு பஞ்சம் வந்தது.

அப்பால, சுத்த தமிழ் எல்லாம் நமக்கு சரிபட்டு வராதுன்ட்டு, சும்மா பேச்சு தமிழ்லயே எழுத (உண்மையில டைப் பண்ணாலும்!) ஆரம்பிச்சி ஓவர் நைட்ல (அப்படி என்னடா நீ சாதிச்சுட்ட?!?!) அந்த மொக்கை பதிவை எழுதி முடிச்சேன். அது ஓரளவு தமிழே கிடையாது. இதுல, நம்ம நட்பு ஒருத்தர் அந்த பதிவை சீரியஸா எடுத்துட்டு நக்கீரன்(ர்) மாதிரி என் பதிவுல குத்தம் கண்டு புடிச்சாரு (கொஞ்சம் ஓவரா தான் போறமோ... போவோம்!!). இருந்தாலும், கால் காசுக்கு போறாத அந்த பதிவை படிச்ச அவரோட மன தைரியத்தை பாராட்டி இந்த பதிவை நான் அவருக்கு சமர்ப்பணம் பண்றேனுங்கோ...

பி.கு.: என் நண்பருக்காக முதல் ரெண்டு பாரா கொஞ்சம் சுத்த தமிழ்ல எழுத முயற்சி பண்ணேன்.

வாடிக்கையாளர் சேவை! இதெல்லாம் எனக்கு தேவை!!

நான் 2 மாசம் முன்னால சேவிங்க்ஸ் அக்கௌன்ட் தொடங்க, நாட்டுலயே பறந்து விரிஞ்ச ஒரு பேங்கோட ஒரு பிரேஞ்ச்க்கு போயிருந்தேன். அவங்க நெறைய கிளை உள்ள பெரிய மரம்ன்னு சொன்னாங்க. எங்க ஊருல அது தலை கிளை (அதாங்க மெயின் பிரேஞ்ச்).

அங்க அசிஸ்டன்ட் மேனேஜரை பாத்து அக்கௌன்ட் தொடங்குரதை பத்தி கேட்டேன். அவர் ஒரு கவுண்டருக்கு போயி  பார்ம் வாங்கி பில் பண்ண சொன்னார்.

பார்ம்ல பாதி மேட்டர் எனக்கு புரியல. அது என்னனு நான் அசிஸ்டன்ட் மேனேஜர் கிட்ட கேட்டப்ப, பதில் சரியா வரல. அவர் வீட்டுல என்ன பிரச்சனையோ, இல்லை நான் பண்ண எதாச்சும் மொள்ளமாரி தனத்தை பார்த்திருக்காங்களோ தெரியல, என் கிட்ட சரியாவே பதில் சொல்லலை. நானும் கண்டுக்கலை. நம்ம நேரம் சரியில்லைன்னு நானும் சைடுல விட்டுட்டேன். மத்த கஸ்டமர் கிட்ட அவர் நல்லாவே பேசினார் (பரவாயில்லை!!).

மொத்ததுல மதிக்கவே இல்லை. கஸ்டமர்ங்குற வார்த்தைக்கு அர்த்தமே தெரியலை. செம்ம டென்ஷன் ஆகி கடுப்புல இருந்தேன்.

அப்பால, இன்னொரு கவுண்டருக்கு போய் கம்ப்யூட்டர் பொட்டில டீடைல்ஸ் என்ட்டர் பண்ணனும்னு சொன்னாங்க.
அங்க ஒரு 50 வயது மதிக்கதக்க "பெரியவர்" ஒருத்தர் இருந்தாரு. இதுல பெரிய கொடுமை என்னன்னா firstname lastname பத்தி தெரியல அந்த "அப்ரண்டீசுக்கு". என் பேர் firstname lastname ரெண்டையும் firstname பீல்டுலையே space கூட விடாம அடிச்சுட்டாரு. அவர் கிட்ட சொன்னாலும் ஒத்துக்க மாட்டேனுட்டார். இதுல என் பின்னால க்யூல நின்ன ஒருத்தர் அந்த அப்ரண்டீசுக்கு சப்போர்ட் (அவனா நீ!!). என்னோட தொந்தரவு தாங்க முடியாம அவர் firstname-க்கும் lastname-க்கும் இடைல சுமார் 10 space விட்டாரு, ஆனா firstname lastname ரெண்டையும் firstname பீல்டுலையே போட்டாரு (இப்பவே கண்ணை கட்டுதே). அப்புறம் lastname பீல்டு எம்ப்டியா இருந்ததுக்கு error காட்டுச்சி. அதுக்கு அந்த அப்ரண்டீசு ஒரு டாட் (.) போட்டாரு (சப்பா... தாங்க முடியலடா சாமி!!). கடைசில என்கிட்ட"என்னப்பா இது பிரச்சனை பண்ணிருக்க பாத்தயே"ன்னு கேட்டாரு (அக்கௌன்ட் கிரியேட் பண்ண போனது தப்பா!!).

கவுண்டர் விட்டு கவுண்டர் மாறி கஷ்ட பட்ட எனக்கு "கவுண்டர்" டயலாக் தான் ஞாபகம் வந்துச்சு:
"ஐயோ ராமா! என்னை ஏன் இந்த மாதிரி கழிசடை பசங்க கூட எல்லாம் கூட்டு சேர வைக்குர!!"